Posts

Last Post

அமெரிக்கா, சில படைப்புகள் - ஜெயமோகன் தளம்

Image
                                 சிறுகதைகள் ஜெ மதீப்பீடு   ஜெயின் தளத்தில் வந்த ஷங்கரின் கடிதம், https://www.jeyamohan.in/240351/ இரண்டு குறுநாவல், இரண்டு சிறுகதை பட்டறைகள் முடிந்திருக்கின்றன. நான் ம. நவீன் நடத்திய இணைய சிறுகதை பட்டறையில் கலந்துகொண்டேன். டாலஸ் நகரில் இடம்பெற்ற ஜெயின் சிறுகதை பட்டறை சார்ந்த குறிப்புகளையும் நண்பர்களிடம் கேட்டுத் தெரிந்துகொண்டேன். இந்த பயிற்சி வகுப்புகளில், குறிப்பாக சிறுகதை நிகழ்வுகளில் பல நண்பர்களும் பெரும் ஆர்வத்துடன் கலந்துகொண்டதை கவனித்தேன். பலரும் சிறுகதை எழுதும் முனைப்பில் இருப்பதையும் அறிந்துகொண்டேன். இதில் எனக்கு ஆச்சரியம் ஒன்றும் இல்லை. தேர்ந்த வாசகன் ஒருவனின் இயல்பான பரிணாமம் எழுத்துச் செயல்பாடுதான். அது சிறுகதையாக இருக்கவேண்டும் என்ற அவசியம் இல்லை, எந்த வகையான எழுத்தும் பரிணாமத்தின் ஒரு நிலைதான். நண்பர் பிரதீப் குறிப்பிட்ட இந்தப் பதிவை, தொடக்ககால சிறுகதை எழுத்தில் உள்ளவர்கள் சார்ந்த ஜெ யின் பார்வைகளை, உங்கள் கவனித்திற்காக இங்கு முன் வைக்கிறே...

யாசனை, சிறுகதை - இலக்கிய இரவு மிக்ஸிகன் குழுமம்

Image
வணக்கம் மது, உரையாடலைக் கேட்டேன். நண்பர்கள் ஜெய சக்தி, எஸ். கே., சங்கர் மூவரும் கதையை உணர்வுப்பூர்வமாக அணுகியது மிகவும் நிறைவை அளித்தது. பசி, தனிமை, முதுமை ஆகியவை மானுடப் பொதுவான வாழ்வின் ஒரு நிலை. அதையே எங்கள் ஊரில் நான் பார்த்து வளர்ந்த ஒருவரின் பிம்பத்தை வைத்து புனைவாக்கினேன். நீங்கள் கிழவரின் தடி குறித்து அவதானித்ததும் நிறைவை அளித்தது. மிக எளிய கதைக்கருவைத் தாங்கிக்கொண்டிருக்கும் கதை இது. கிழவரின் நிலையை எவ்வளவு கூர்மையாக காட்சிப்படுத்தமுடியுமோ அவ்வளவு முயன்றேன். ஆம், கிழவருடைய மனநிலை மாறுவது இயற்கையான மனிதப் பண்புதான் இல்லையா. உங்கள் கேள்விக்கே வருகிறேன். கிழவர் அந்தக் கோழிக்கு உணவிடும் தருணத்தில் கதையை முடித்திருக்கலாமா? நிச்சயம் சாத்தியமே. அது கதைக்கு வேறு ஒரு கோணத்தை அளித்திருக்கும். ஆனால், ஹிந்திக்காரக் குடும்பம் கதையில் உபரியாக நிற்கும் நிலை வரும். மேலும், எங்கோ யாரோ ஒருவர் இன்னொருவருடைய பசியை ஆற்றிக்கொண்டிருக்கிறார் என்ற எளிய நம்பிக்கை எனக்கு இருக்கிறது. அதுவும் இந்த முடிவை நோக்கி, ஏன், இந்தக் கதையை நோக்கியும் என்னை நகர்த்தியது. இன்னொரு காரணத்தையும் சொல்லிவிடுகிறேன். எனக்கு ...

யாசனை, சிறுகதை - நடுகல் இதழ்

Image
  நடுகல் இணைய இதழில் என்னுடைய சிறுகதை ' யாசனை ' வெளியாகியுள்ளது.  __________________ ‘காலைலயே வெய்ய இந்தப் போடு போடுது !’ கிழவர் தனக்குள்ளேயே பேசிக்கொண்டு , வெளுத்த செம்மண் நிற ஓட்டுக் கூரை வீட்டின் சிமெண்ட் தள வாசலில் குத்த வைத்து அமர்ந்தார் . பங்குனி மாத முன்காலைச் சூரியன் வீட்டின் பின்புறத்தை ஒட்டி வளர்ந்திருந்த தென்னை மரங்களின் கிளைகளுக்கு மேல் அவசரமாக ஏறிக்கொண்டிருந்தது . ஆண்டுகளாக மேலாடை கண்டிராத எலும்புகள் துறுத்தும் கிழவரின் கரிய முதுகில் , வியர்வைத் துளிகள் திரண்டு தன்போக்கில் வழியத் தொடங்கின . கிழவர் அமர்ந்திருந்த தோற்றம் , குளத்தின் கரையில் தலையை மேல்நீட்டிச் சுவாசிக்கும் ஆமையைப் போல இருந்தது . அவருடைய நிழல் , தலைக்கு கீழே மொத்த உடலையும் ஒரே உறுப்பாய் உருட்டிக் காட்டியது . நான்கு அடி உயரமுள்ள சீற்றை முள்மரக் கைத்தடியின் நீவினாற்போன்ற அடிபாகத்தைப் பிடித்துக்கொண்டிருந்தார் . மெழுகாய்ப் பளபளத்த தடியில் , ஆங்காங்கே கணுக்களும் மழுங்கித் தெரிந்தன . கூன் விழத் தொடங்கியபோதே வீரராக்கியம் சங்கிலி ஆசாரியிடம் , “ நல்லாச் சீவிக் குடுறா !” என்று சொல்லிச் செய்துகொண்ட உறுதியான ...

என்னுடைய முதல் நேர்காணல்

Image
                                                       நண்பர் விஸ்வநாதன் அவர்களுடைய தளத்தில் என்னுடைய முதல் நேர்காணல் வெளிவந்திருக்கிறது. அதன் மூலம் இங்கே, உங்கள் ஊர், படிப்பு, குடும்பம், வேலையை பற்றி ? பள்ளிப் படிப்பை கரூரில் எங்கள் கிராமமான புலியூர் காளிபாளையத்தின் அருகில், செட்டிநாடு சிமெண்ட் ஆலைக்குச் சொந்தமான தனியார் பள்ளியில் முடித்தேன். எல்.கே.ஜி. முதல் பன்னிரண்டு வரை ஒரே பள்ளிதான். பத்தாம் வகுப்பு வரை தென்னைமரங்கள் அணிவகுக்கும் பாதை வழியாக பள்ளிக்கு நடந்தே செல்வேன், பிறகு சைக்கிளில் செல்லத் தொடங்கினேன். கரூர் மாவட்டத்தில் பல காளிபாளையங்கள் உண்டு. கரூர் திருச்சி நெடுஞ்சாலையை ஒட்டி அமைந்த ஊர் எங்களுடையது. திருச்சியில் தனியார் கல்லூரியில் இளங்கலையும், பாரதிதாசன் பல்கலைக்கழகத்தில் தகவல் தொழில்நுட்பத் துறையில் முதுகலையும் முடித்தேன்.  முதுகலை முடித்து கரூரில் ஒரு தனியார் ஜவுளி ஏற்றுமதி நிறுவனத்தில் தொழில்நுட்பத் துறை...