பாலாஜி ராஜு

                                                                 டெபி எனும் டெபோரா ஜெனீனோவை நான் முதலில் சந்தித்தது ஒரு வசந்தகால முன் மதியப் பொழுதில் , கேலரி பியர் மரத்தின் அடியில் .   இரண்டு மணிநேரமாக ஓட்டிக்கொண்டு வந்த இருபது அடி நீள வாடகை வண்டியை , வீட்டின் வாசலை நோக்கி பின்புறமாகத் திருப்பி நிறுத்தியபோதுதான் அவரைப் பார்த்தேன் . தன்னுடைய இடது கையால் சிறிய வளர்ப்பு நாயின் கழுத்துப் பட்டையைப் பற்றிக்கொண்டு நின்றிருந்தார் . இன்னொரு கையை தேநீர் கோப்பையின் கைப்பிடிபோல இடுப்பில் வைத்துக்கொண்டிருந்தார் . அந்த நாய்க்குட்டியின் கண்கள் இரண்டும் தலையிலிருந்து கீழிறங்கிய வெண்ணிற ரோமச் சரிவால் மூடப்பட்டிருந்தது . தன் நாசியால் புல்வெளியில் எதையோ ஆர்வமாகத் துளாவிக்கொண்டிருந்தது .   அறுபது வயது கடந்த வெள்ளைக்காரப் பெண்மணி . நரையும் ,...